Cera łojotokowa, tłusta

To nadmierna aktywność gruczołów łojowych, inaczej: nadprodukcja wydzieliny łojowej. Czyli cera łojotokowa – tłusta to skóra o nadmiernej ilości łoju zalegającego na powierzchni, świecąca się/błyszcząca.
Najczęstszą przyczyną powstania problemu jest wzrost aktywności gruczołów wydzielania dokrewnego, dlatego też zwykle cera tłusta/łojotokowa pojawia się w okresie pokwitania. Zdarza się, że skłonności do łojotoku są dziedziczne. Łojotok jest podłożem wielu chorób skóry, takich jak różne odmiany trądziku , łojotokowe zapalenie skóry , łupież, łysienie.


Problemy przetłuszczania skóry najbardziej widoczne są w strefie T (ale dotyczą też policzków) oraz w tzw. rynnach łojotokowych – na plecach w strefie międzyłopatkowej, na klatce piersiowej - czyli tam gdzie umiejscowiona jest  większa ilość gruczołów łojowych.

Cera taka charakteryzuje się słabym ukrwieniem, szarawym/szarożółtym kolorem, grubą podściółką tłuszczową,  rozszerzonymi porami z zalegającą wydzieliną w postaci zaskórników. Poziom nawilżenia jest właściwy, chociaż często na skutek niewłaściwej pielęgnacji (stosowanie wysuszających kosmetyków przewciwtrądzikowych), skóra taka wykazuje skłonności do przesuszania, a nawet drobnopłatkowego łuszczenia się. Wraz z rozwojem problemu pojawiają się zaskórniki zamknięte i ropne czopy, wtedy możemy mówić już o skórze trądzikowej . Skóra łojotokowa jest odporna na czynniki zewnętrzne (słońce, mróz, wiatr), latem ze względu na nasłonecznienie w wielu przypadkach poprawia się jej stan – proszę jednak pamiętać, że zbyt długa ekspozycja na promieniowanie UV doprowadzi do nadmiernego przesuszenia naskórka i może być czynnikiem determinującym zmianę ze skóry tłustej/łojotokowej na trądzikową na skutek pogrubienia warstwy rogowej naskórka.

Cera tłusta wolniej ulega procesom starzenia, a w wieku dojrzałym  często przechodzi w cerę mieszaną.

Zobacz też:

- Zabiegi lecznicze  

Drukuj