Jesteś w dziale:
Encyklopedia terminów kosmetycznych
»
Skóra
Skóra to organ mocno unerwiony. Wynika to z funkcji jaką pełni (odbieranie bodźców z otoczenia i reakcja na nie celem ochrony całego organizmu).
Rozróżniamy dwa rodzaje włókien nerwowych znajdujących się w skórze:
- czuciowe
- ruchowe
Włókna czuciowe
Odczuwanie dotyku (zmysł skórny) jest wynikiem podrażnienia zakończeń nerwowych znajdujących się w skórze, czyli receptorów czuciowych. Wyróżniamy trzy rodzaje receptorów czuciowych – wrażliwe na:
- ból
- ciepło
- zimno
Umiejscowione są w skórze właściwej (warstwa brodawkowa i siateczkowa) i posiadają różne zakończenia, a mianowicie :
- wolne zakończenia – unerwiające różne warstwy naskórka poniżej warstwy ziarnistej (np. zakończenia Krausego – pod powierzchnią naskórka wrażliwe na zimno)
- ciałka dotykowe, wyspecjalizowane – wrażliwe na ciepło, zimno, ciśnienie, ból (np. ciałka Ruffiniego – w skórze właściwej, wrażliwe na ciepło)
Włókna ruchowe są rozdzielone pomiędzy naczynia krwionośne, a mięśnie przywłosowe w mieszkach włosowych. Podrażnienie nerwów naczyniowych powoduje wzrost lub spadek przepływu krwi włośniczkowej. Podrażnienie mięśni przywłosowych powoduje uniesienie włosów wokół mieszka tzw. gęsia skórka.
Receptory w naszej skórze nie są rozmieszczone równomiernie np. dużo więcej receptorów zimna znajduje się na czubku nosa niż na plecach. W miarę równomiernie rozmieszczone są jedynie receptory bólu.
Impulsy wysyłane przez receptory skórne za pośrednictwem nerwów wędrują przez rdzeń kręgosłupa do międzymózgowia. Często już w rdzeniu impulsy wywołują odpowiednie reakcje np. dotykamy gorący przedmiot i automatycznie bez udziału woli cofamy rękę. Reakcja ta powstaje dzięki skurczowi mięśni ręki wyzwolonemu przez rdzeń. Najobficiej unerwione są okolice zewnętrznych narządów płciowych i opuszki palców.
Drukuj 
